Fragile*

“Ne kadar kırılganız bizler…”
Bu kırılgan hal bu dünyada varolmaktan mı,yoksa burada olan bitenlerden mi? İnan anlayamadım!….belki yaşamın eğriliklerinden kırılganlığımız ve insan hallerimiz bizi kıran,İnan Her geçen gün daha da batıyor aldığım her nefes.Canım acıyor bazen yaşarken ve belki bazı günlerde seni severken..

“nasıl durulur ,nasıl duruyor insanlar böyle bir yaşamın karşısında,ama sadece öylece duruyor,duruyoruz,susuyor ve susuyoruz.Yaşadığımız şu biçare hayat,zavallı denilecek ömrümüz,içinde tutsak kaldığımız anlar ,zamanlar.

Ve sana tutunayım diyorum hayatla birlikte, bakıyorum herşey paramparça avucumda,sözcükler ağzımda parçalanmış bir paçavradan farksız,bildiğim kelimeler,okuduğum kitaplar ve yaşadığım tüm zamanlarda yetmiyor, olanı biteni anlatmaya bu hayat karşısında.Dağarcığımdaki sözcükler suskun,tüm sesli harflerini yuttum yaşamın içimdeki çığlıklarla.
Bu yüzden sessizliğim ve kırılgan halim.Yaşamın alfabesini okurken tüm bu sessiz harflerin içinde kalakaldım öylece,garip, dilsiz bir şaşkınlık ve tarifsiz suskunluğum.Ne bir söylemim var,ne de söyleyebilecek gücüm.İşte , yaşam bazen öyle bir bırakıyor ki bizi ortalık yere “baaammm!” diye…kırılıyoruz haliyle,hiç beklemediğimiz bir biçimde.

Bu gece inandığım ne varsa tepetaklak şimdi.Neye inanacağımı şaşırdığım o anlardan birisi daha,yol,yön ne varsa karmakarışık,görme,işitme,konuşma duyularım yokoldu birden,yaşadığıma dair olan tek şey “Nefes almak” o dahi zor bu gecenin içinde ilerken.
İnan, şu an hayatı tüm çıplaklığıyla ve açıklığıyla yaşayan o insanlar gibi olmak isterdim.
“Sana kırıldım Hayat!Ve öyle kırgınım ki sana sevgilim”diyebilmeyi öyle çok isterdim ki tüm bu olan biten karşısında!
Hiç bir gecenin karanlığı örtemez şu an yaşadığımız karanlığı,hiçbir çığlık,feryat,figan,ağıt yetmez ki bunu anlatmaya.Hele kırılganlığımı ne sayfalar dolusu edebiyat kitapları,ne filozoflar,ne de hüzünle bestelenmiş akşamların şarkıları.
belki biz, biraz da insan yanımız biraz olsun dokunduğumuzda birbirimize aydınlatabiliriz,kendi içimizde kırılan yanını hayatın.

Evet aslında Bu yeryüzü kırılganlığında hayata tutunmak için benim en çok sana ihtiyacım var.
tüm verdiğin sözlere,tüm kurduğun cümlelere ,hemde noktasına ve virgülüne kadar.Evet , az ya da çok nedenimiz var değil mi , bu hayatta birlikte olmak ve birlikte yaşamak ve yaşlanmak için.Şimdi bir nedenimiz daha var birlikte ölmek için.
Işte sadece bir neden küçük bir neden gerek,yaşamak için,sevmek ve ölmek içinde bir nedene ihtiyaç duyarız bilmem Neden?
Yaşadığımız hayat içindeki kırılmalar,bizim kırılganlığımız gibi nedenler mi lazım,herşey için.Yoksa bu şarkıdaki “akşamın renkleri ile kırılıyor hayat” sözleri yeterli mi?Ve devam ediyor şarkı kırıldığı yerden ,tıpkı yaşam gibi ;

” ama bazı şeyler aklımızdan hiç çıkmayacak ,
sonsuza dek bir iz kalacak,
Belki de o Bu son sahne
belki de perçinlemek için herşeyi
Ve unutmayalım diye,
Bir ömür boyu süren bu kargaşada ,
Şiddetin,öfkenin hiç bir şey kazandırmadığını
Ve asla kazandırmayacağını,
Kazandırmadı da.
Öfkeli bir yıldız altında doğan biz insanlar, diye devam ediyor şarkı tıpkı yaşadığımız hayat gibi;
Ne denli kırılgan olduğumuzu unutmayalım diye de ekliyor,
“Durmadan yağan yağmur,
Bir Yıldızın gözyaşları gibi,
Ve durmadan yağan yağmur söyler bize,
Ne kadar kırılganız bizler,
Ne kadar kırılganız bizler,
Ne kadar kırılganız bizler…”

Aslında öyle kırılganız ki diyor bu şarkıda ,şu yağan bir yağmur damlası dahi kırabilir her yerimizi.Sevdiğin,inandığın her şey,bir söz, bir bakışı dahi kırabilir herşeyi,yaşamı,aldığın nefesi diyor.Hayat işte diyor, kırılganlaştırdı bizi.
…
Bu gece öyle kırgınım ki Hayata,
ve öfkemden kırıldım bunu da biliyorum aslında.
bu gece bu hayat her yanımı kırdı inan sevgilim,Bugün sözüm sana değil,insanları kıran bu hayata.
Ve bugün her zamandan daha çok ihtiyacım var
öyle ihtiyacım var ki sana ,varlığına,
Tüm bu olan biten acıtıp,incitirken bizi,
ne bir söz ,ne de bir bakış sadece sarıl bana bu gece,
sarılacak kimseleri kalmamış insanlar gibi sarıl bu gece,
öyle kırıldı ki her yanım günlerdir, bir tek şey aklımda ; Hayatın Kırılganlığı!
Sadece sarıl bana, bu gece bir tek buna ihtiyacım var.
Işığını yitirmiş gündüzler gibi , gecesini yitirmiş yıldızlar gibi ihtiyacım var sana ,
Sarılacak kimseleri kalmamış insanlar gibi,
SARIL bana,
ben çok Kırıldım bu hayata.

Fragile*
Söz ve müziği 1987 yılında Sting tarafından yapılan bir akustik rock parçası.